potocznie nazywany kaloryferem

nagrzewnice elektryczne
Grzejnik (potocznie nazywany kaloryferem z fr. calorif?re) ? wymiennik cieplny typu woda-powietrze lub para-powietrze; element układu centralnego ogrzewania. Powszechnie stosowany w różnych pomieszczeniach. Obecnie najczęściej stosowane są grzejniki płytowe zbudowane ze zgrzewanych płyt stalowych. W nowych instalacjach centralnego ogrzewania praktycznie nie są już stosowane grzejniki żebrowe, mimo że w niektórych rozwiązaniach modułowość konstrukcji pozwala na dodanie większej liczby żeber, a dzięki temu prostą zmianę mocy grzejnika. Przez grzejnik przepływa gorąca woda lub para, która zazwyczaj nie pochodzi bezpośrednio z elektrociepłowni.

Woda zasilająca centralne ogrzewanie ogrzewana jest w wymienniku ciepła przez wodę z sieci ciepłowniczej, lub w kotle, a następnie płynie do odbiorników ciepła jakimi są grzejniki. Typy grzejnikówŹródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzejnik

Elementem grzewczym

Zbiorniki z wężownicą lub płaszczem Ten typ wymiennika jest stosunkowo często spotykany w przemyśle.
Składa się on ze zbiornika, w którym znajduje się lub przez który przepływa płyn.

Elementem grzewczym jest wężownica, którą jest zwinięta rura znajdująca się w środku zbiornika, lub płaszcz zainstalowany na zewnątrz.

Płyn wewnątrz zbiornika ogrzewa się lub ochładza kosztem płynu przepływającego w wężownicy lub płaszczu.

Medium grzewczym jest zwykle para.

Jako medium chłodzące najczęściej wykorzystuje się wodę. Przykładem zbiornika z płaszczem są reaktory chemiczne.
Gdy w reaktorze zachodzi reakcja egzotermiczna konieczne jest odebranie ciepła powstałego na skutek reakcji.

Gdy reakcja jest endotermiczna konieczne jest dostarczenie energii.

Z punktu widzenia chemii zbiornik taki jest reaktorem izotermicznym. Zbiorniki z wężownicą wykorzystuje się np.
w złożach fluidyzacyjnych2. Kanał odzysku ciepła Gazy spalinowe powstające w dużych piecach przemysłowych zawierają w sobie dużą ilość energii, która może być wykorzystana do ogrzewania innych gazów. W tym celu wykorzystuje się kanały odzysku ciepła.

Są to podłużne tunele, w których zainstalowane są wiązki rurek przez które przepływają ogrzewane gazy.

Gazy spalinowe opuszczające kanał emitowane są zwykle do atmosfery.

Ponieważ temperatury spalin na wylocie z pieców sięgają kilkuset stopni konieczne jest zastosowanie wytrzymałych stali.

W przeciwieństwie do innych wymienników, w kanałach odzysku ciepła (po zewnętrznej stronie rurek) przepływ burzliwy jest niepożądany, gdyż mógłby prowadzić do zbyt intensywnej wymiany ciepła i przegrzania rur.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wymiennik_ciep%C5%82a

Kocioł centralnego ogrzewania

nagrzewnice elektryczne
Kocioł centralnego ogrzewania opalany węglem Kocioł węglowy centralnego ogrzewania jest również kłopotliwy w eksploatacji (ze względu na charakter materiału), ale posiada możliwość instalacji pewnych system/ów automatyki. Dodatkową zaletą jest możliwość pracy ciągłej oraz kumulacja energii w zbiorniku wodnym (który może posiadać alternatywną metodę podgrzewania ? np.
elektryczną).
System ten łatwo można przystosować do nowoczesnych metod opalania materiałami niewęglowymi.
Kocioł centralnego ogrzewania instaluje się w kotłowni. Wady i zalety: trudny w sterowaniu (kocioł tradycyjny) konieczność wykonania instalacji CO (kocioł centralny), konieczność stałego nadzoru człowieka, bardzo kłopotliwy nośnik energii. Kocioł centralnego ogrzewania opalany gazem Od kotła węglowego różni go znacząco charakter opału, co pozwala w większym stopniu dokonać automatyzacji procesu spalania. Wady i zalety: konieczność wykonania instalacji CO, łatwość sterowania, czyste spaliny, czysta kotłownia, wysoka sprawność energetyczna (kotły kondensacyjne), możliwa współpraca z systemem solarnym (spadek zużycia gazu), wyższe koszty eksploatacji. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ogrzewanie.

Widok do druku:

nagrzewnice elektryczne